تبلیغات
مجاهد313 // جانم فدای رسول الله صل الله علیه و آله - چطور پیروز شدیم.
مجاهد313 // جانم فدای رسول الله صل الله علیه و آله
     داشتم با خودم به اون زمانا یعنی زمان جنگ فکر می کردم. البته من که اون موقع نبودم. ولی همیشه شنیدم که رشادت ای رزمندگان بود و کمک خدا که ما تونستیم. پیروز بشیم. و اون جمله ی معروف امام که فرمود:«خرمشهر را خدا آزاد کرد.» توی ذهنم می چرخید.
     دنبال این بودم که ببینم واقعاً چه عواملی بودن که موجب پیروزی ما شدن. برای همین شروع کردم به یه مقایسه با جنگای دیگه ی ایران قبل از دفاع مقدس و همینطور جنگای دیگه ی دنیا.
     خب ما از جنگای گذشته، جنگای روسیه با قاجار رو دایریم. حمله ی روس و انگلیس از شمال و جنوب به کشور رو داریم. و از جنگای دیگه ی دنیا، حمله آمریکا به عراق، جنگ 33 روزه لبنان، جنگ 21 روزه ی غزه.


بقیه در ادامه مطلب...

     از اول شروع می کنم. توی جنگای روس و قاجار، شاید یکی از مهم ترین مسائلی که باعث شکست ما شد، نبود تجهیزات جدید جنگی بود. اگرچه ایران اون زمان فرماندهان خوبی مثل عباس میرزا و ... داشت که با رشادت و غیرت بودن، ولی همین نداشتن تجهیزات جدید باعث شد ما نتونیم پیروز بشیم و شکست خوردیم.
     ولی چند ده سال بعد یعنی ایران زمان رضا قلدر بودجه ی زیادی صرف خرید تجهیزات نظامی می شد. تجهیزات جدید از کشورای قدرتمندی خریداری می شد به طوری که خود رضا شاه ایران رو یکی از قدرتهای نظامی دنیا می دونست. با این حال، با اولین موشک ها و شلیک های نظامی های انگلیسی و روسی، ارتش ایران از هم پاشید. و اون بلا و بدبختی سر مردم ایران اومد. روسا و انگلیسا تمام منابع ایران رو صرف جنگ خودشون کردن بدون اینکه پولی به ایران پرداخت کنن. نفت و غلات و غذای مردم ایران، مجانی وی شکم سربازای اجنبی رفت. مردم ایران از گرسنگی می مردن در حالی که غذاشون، به سرباز اجنبی قوت میداد. فرماندهان اون زمان ما و البته خود رضا شاه با اون همه ادعایی که داشتن، نتونستن دوام بیارن. تجهیزات بود، ولی شجاعت نبود. تجهیزات بود، ولی دل و جرأت نبود.
     و بعد از اون در سال 1359 جنگ بعدی ایران شروع شد که همون حمله ی عراق به ایران بود. این رو بذارید آخر همه براتون توضیح می دم.
     از جنگای دیگه ای که توی چند سال اخیر توی دنیا به راه افتاد، حمله ی آمریکا به عراق بود. عراق هم کشوری بود به رهبری صدام دکتاتور که اون هم ادعای قدرت نظامی و ابهت داشت. ولی همه دیدیم که چند روز بیشتر طول نکشید تا ارتش عراق از هم بپاشه و شکست بخوره. آیا عراق تجهیزات کافی نداشت؟ عراق رو خود آمریکایی ها و کشور های غربی تجهیز کرده بودن. خودشون فرماندهان عراقی رو آموزش داده بدن. پس چی شد که عراق طی چند روز سقوط کرد؟
به اینجای فکرام که رسیدم فهمیدم پس یه عاملی جدای از تجهیزات میتونه عامل پیروزی باشه. پس رفتم سراغ جنگای دیگه.
     به جنگ 33 روزه ی لبنان که رسیدم، دیدم طرف مقابل لبنان، اسرائیل بود. کشور جعلی که خودش رو دارای سومین ارتش قدرتمند جهان می دونست به علاوه اینکه با تمام قدرتش و با استفاده از سلاح های ممنوعه(در کنار سکوت سازمان ملل و مجامع بین المللی) این حمله رو انجام داد. قدرتمند ترین کشورهای جهان(به لحاظ مالی و تجهیزات نظامی و جاسوسی) ازش حمایت می کردن. و همه ی اینها در حالی بود که از لبنان فقط ایران و سوریه به طور جدی حمایت می کردن. با این حال، این لبنان بود که بر خلاف تمام پیش بینی های دشمنانش تونست اسرائیل رو به زانو در بیاره. چه عاملی جز کمک خدا و ایمان مردم میتونست این قدرت رو به یه کشور کوچیک بده که 33 روز در مقابل یکی از ارتش های قوی جهان با تجهیزات فوق پیشرفته مقاومت کنه و در نهایت اون رو شکست بده؟
     بعد از لبنان، سراغ جنگ 21 روزه غزه رفتم. اون هم تقریباً با همون شرایط لبنان، بلکه با شرایطی بدتر انجام شد. حملات وحشیانه تر، سکوت مجامع بیشتر، محاصره اقتصادی، نظامی، بهداشتی مردم، موشک باران مناطق مسکونی و مدارس. استفاده گسترده از سلاح های ممنوعه و کشتار جمعی. ولی با این شرایط وحشت ناک که هر ارتش قدرتمندی به زانو در میاد، نوار باریک غزه 21 روز در مقابل همه این حملات و محاصره ها مقاومت می کنه و سر تسلیم فرود نمیاره. واقعاً این قدرت و شجاعت و توان فقط به اطر حفظ خاکه؟ چطور ممنکنه این همه مقاومت برای یک وجب خاک؟
     
اینجا بود که رفتم سراغ دفاع مقدس. اون زمان هم همه ی دنیا پشت سر عراق جمع شده بودن. اون زمان هم ما تجهیزات کافی نداشتیم. اون زمان هم تنها حامی ما خدا بود. و با تمام ظلم هایی که به ما شد، این ما بودیم که بر خلاف تمام پیشبینی ها پیروز شدیم. دشمن شهرای ما رو بمب بارون می کرد. ولی مردم مقاومت می کردن. به جای اینکه خواستار تسلیم بشن، بیشتر مسمم می شدن که باید جنگ رو تا بیرون راندن دشمن و پیروزی ادامه داد.

     شاید الآن بتونم یه پاسخ درست به این بدم که چرا ایران تونست پیروز بشه. ایران همون چیزی رو داشت که باعث پیروزی لبنان و نوار غزه شد. یعنی ایمان. هم رزمنده ها و هم مردمی که توی شهرهای مختلف ساکن بودن. و الا کی میتونست کشته شدن فرزندش زیر بمباران دشمن رو ببینه و مقاومت کنه؟ فقط ایمان به خدا بود و کمکی که خدا در نتیجه ی این ایمان به ما کرد.
     رزمندگان ما با ایمان دفاع میکردند و مردم با ایمان مقاومت. دشمنان داخلی و خارجی هم نتونستن این اراده ی مردم رو در هم بشکنن. همون ایمانی که باعث شد لبنان پیروز بشه. همون ایمانی که باعث شد نوار غزه پیروز بشه.
     بعد از اینکه به اینجا رسیدم، یه لحظه با خودم گفتم:« خب ما الآن هم در حال جنگ هستیم. حالا نظامی نه. ولی از لحاظ اقتصادی و فرهنگی ما هنوز در حال جنگ هستیم. چطور میتونیم پیروز بشیم؟ خب معلومه با همون سلاحی که قبلاً پیروز شدیم. ایمان. ایمانی که به ما رشادت بده و مقاومتمون رو مقدس کنه. مقاومتی که دشمن رو از پای درمیاره. همینطور که الآن لرزش پایه های قدرت غرب رو میشه حس کرد.»
خدایا! خودت دلم رو به نور ایمانت روشن کن. و به این ایمان قلبم رو مطمئن کن طوری که حملات دشمن، اون رو نلرزونه. و من رو مقاوم و استوار کن در مقابل نیرنگ دشمن.
الهی آمین


...

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 خرداد 1391 توسط گمنام | نظرات ()
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.: Theme By Blog Skin :.
قالب وبلاگ