مجاهد313 // جانم فدای رسول الله صل الله علیه و آله

گریه برحسین(ع)چگونه گریه ای است؟

 «گریه» مظهر شدیدترین حالات احساسى انسان است، و علتها و انگیزه‏هاى مختلفى دارد كه هر یك از آنها نشان دهنده حالتى خاص است . در روایات ، بعضى از انواع گریه تحسین شده و از صفات پسندیده بندگان پاكدل خداوند به حساب آمده است ، و بعضى از انواع گریه مذموم شمرده شده است .

 

محبت از عواطف اصیل انسانى است كه با گریه انس دیرینه دارد . مثلاً محبت حقیقى به خداوند حسن آفرین است و براى قرب به او باید اشك محبت ریخت.

صنما با غم عشق تو چه تدبیر كنم‏            تا به كى در غم تو ناله شبگیر كنم‏

هر كس با اندك توجهى خواهد دانست كه گریه بر حسین (ع) گریه محبت است ، آن محبتى كه در دلهاى عاشقانش به ثبت رسیده است . گریه بر او ، گریه شوق است ، زیرا قسمت زیادى از حماسه‏هاى كربلا، شوق آفرین و شورانگیز است و به دنبال آن سیلاب اشك شوق به خاطر آن همه رشادت، فداكارى ، شجاعت و سخنرانیهاى آتشین مردان و زنان به ظاهر اسیر ، از دیدگان شنونده سرازیر مى‏گردد و نیز گریه معرفت و پیوند با هدف متعالى و انسان ساز او است؛ و به تعبیر امام خمینى (ره) گریه سیاسى است كه فرمود: «ما ملت گریه سیاسى هستیم ، ما ملتى هستیم كه با همین اشكها سیل جریان مى‏دهیم و سدهایى را كه در مقابل اسلام ایستاده است خرد مى‏كنیم ».


 هزار سال فزون شد ز وقعه عاشورا            ولى ز تعزیه هر روز، روز عاشور است‏


هیهات كه گریه بر حسین (ع) گریه ذلت و شكست باشد، بلكه گریه پیوند با سرچشمه عزت است، گریه امت نیست، كه گویا است ، گریه سرد كننده نیست ، كه حرارت بخش است، گریه بزدلان نیست، كه گریه شجاعان است ، گریه یأس و ناامیدى نیست كه گریه امید است، و بالاخره گریه معرفت است و گریه معرفت در عزاى حسین (ع) از انحراف و تحریف در قیام آن حضرت جلوگیرى مى كند و شاید به همین جهت باشد كه در فضیلت گریه بر سیدالشهدا (ع) روایات متعددى وارد شده است . از آن جمله، روایتى است كه امام صادق (ع) فرمود: «گریه و بى تابى در هر مصیبت براى بنده مكروه است، مگر گریه بر حسین بن على (ع) كه اجر و ثواب نیز دارد» . ) وسائل الشیعه , شیخ حر عاملى , ج 10 ص 393(
پایگاه جامع عاشورا


...

نوشته شده در تاریخ جمعه 4 آذر 1390 توسط گمنام | نظرات ()
آیا کسی هست مظلومان را یاری کند؟
     خسته بود و زخمی. دشمن امانش نمیداد و پی در پی از سمتی، دشمنی می آمد و زخمی میزد. دوره اش کرده بودند. اما غیرت و ایمانش اجازه نمی داد بر زمین بیفتد. همچنان می جنگید امّا...
امّایش را همه میدانید. حسین تنها بود و تنش پر زخم. کسی نبود یاریش کند. فریاد بر آورد:
آیا کسی هست مرا یاری کند...
     و این فریاد جاودانه شد. در سرتاسر تاریخ. و اینک بحرین، چون کربلاست و همین فریاد از حلقوم مظلومانی بیرون می آید که حسینوار «هیهات من الذله» سر دادند و بر طاغوت ظالم حاکم بر خود شوریدند.
    آری، کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا.
    ای مسلمانان ایران، ای مردم ایران، ای انسان ها اگر دین ندارید، در دنیایتان آزاده باشید. ای انسان های آزاده... ای انسان هایی که صدای مظلوم را شنیده اید. بشتابید به سوی یاری آنان... که خیرالعمل اکنون ماست. بشتابید به یاری مظلومان...


وعده ی ما سه شنبه 19 مهر
ساعت 18 درب شرقی استادیوم آزادی
مسابقه فوتبال

ایران - بحرین


با انتشار این متن در وبلاگ خود ما را یاری نمائید...


...

نوشته شده در تاریخ جمعه 15 مهر 1390 توسط گمنام | نظرات ()
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.: Theme By Blog Skin :.
قالب وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات